Rohang Kalam jeung Daluang

Nyiar Luang ti Papada Urang

Sakadang Kuya jeung Sakadang Monyét Maling Cabé

Posted by bujanggamanik dina Maret 28, 2008

kera.jpgIsuk-isuk sakadang kuya moyan di sisi leuwi. Keur kitu torojol sobatna nya éta Sakadang Monyét.

“Sakadang Kuya!” Sakadang Monyét ngageroan.

“Kuk!” Témbal Sakadang Kuya.

“Sakadang Kuya!”

“Kuk!”

Sakadang Monyét nyampeurkeun ka Sakadang Kuya.

“Keur naon Sakadang Kuya?”

“Ah keur kieu wé, keur moyan.”

“Ti batan cicing kitu mah mending ngala cabé, yu!”kuya.jpg

“Di mana?”

“Di kebon Patani, mangka cabéna geus bareureum.”

“Embung, ah. Sakadang monyét mah sok gandéng.”

“Moal, moal gandéng ayeuna mah.”

“Nyaan moal gandéng?”

“Moal, nyaan moal gandéng.”

“Hayu atuh ari moal gandéng mah.”

Bring atuh Sakadang Monyét jeung Sakadang Kuya téh indit ka kebon patani. Barang tepi ka kebon, katémbong cabé pelak patani geus arasak mani bareureum euceuy. Sup duanana ka kebon. Sakadang Kuya moncor kana pager, ari Sakadang Monyét ngaluncatan pager. Terus baé ngaralaan cabé, didalahar di dinya kénéh.

Sakadang Kuya mani seuhah-seuhah baé ladaeun. Kitu deui sakadang monyét. Keur kitu, ana gorowok téh Sakadang Monyét ngagorowok.

cabe.jpg“Seuhah lata-lata!” Maksudna mah “seuhah lada-lada”.

“Ssst, Sakadang Monyét, ulah gandéng atuh!”

Sakadang Monyét henteu ngawaro.

“Seuhah lata-lata!”

“Sakadang Monyét! Bisi kadéngéeun ku Bapa Tani.”

Tapi Sakadang Monyét api-api teu ngadéngé. Gorowok deui baé.

“Seuhah lata-lata!”

Kahariwang Sakadang Kuya kabuktian. Sora Sakadang Monyét anu tarik kadéngéeun ku Bapa Tani ti imahna, anu teu jauh ti kebonna. Bapa Tani gura-giru lumpat ka kebon. Barang nepi ka kebon, katémbong aya monyét jeung kuya keur ngaweswes bari seuhah ngadaharan cabé.

“Beunang siah nu sok malingan cabé téh!” Bapa Tani ngagorowok bari lumpat muru ka nu keur ngahakanan cabé.

Ngadéngé aya nu ngagebah, gajleng baé Sakadang Monyét ngejat, térékél kana tangkal kai.

“Sakadang Monyét, dagoan!” Sakadang Kuya ngagorowok ménta tulung. Tapi Sakadang Monyét teu maliré, teu ngalieuk-ngalieuk acan, terus lumpat gagalacangan dina tangkal kai. Ari Sakadang Kuya, puguh da teu bisa lumpat, leumpang ngadédod baé. Kerewek baé ditéwak ku Bapa Tani.

“Beunang ayeuna mah nu sok malingan cabé aing téh. Ku aing dipeuncit!” Ceuk Bapa Tani.

Kuya dibawa ka imahna, tuluy dikurungan ku kurung hayam. Angkanan Pa Tani, isukan kuya rék dipeuncit.

Peutingna, sakadang Monyét rerencepan ngadeukeutan Sakadang Kuya, nu keur cendekul dina jero kurung.

“Ssst, Sakadang Kuya, keur naon?” Sakadang Monyét nanya.

“Éh, geuning Sakadang Monyét, Puguh kuring téh keur ngararasakeun kabungah.”

“Kabungah naon Sakadang Kuya?”

“Nya éta, kuring téh rék dikawinkeun ka anak Bapa Tani.”

“Dikawinkeun ka anak Bapa Tani?”

“Enya.”

”Nu bener Sakadang Kuya?”

“Piraku atuh kuring ngabohong ka sobat.”

“Ngadéngé omongan Sakadang Kuya kitu, Sakadang Monyét ngahuleng sajongjongan.

“Kieu, Sakadang Kuya, kumaha lamun urang tukeur tempat?” ceuk Sakadang Monyét.

“Tukeur tempat kumaha?”

“Enya tukeur tempat. Sakadang kuya kaluar, kajeun kuring atuh cicing di jero kurung.”

“Ah, embung.”

“Kuring mah karunya wé ka Sakadang Kuya, sapeupeuting dikurungan.”

“Atuh meureun moal jadi dikawinkeun ka anak Bapa Tani téh.”

Sakadang monyet keukeuh maksa, supaya tukeur tempat. Antukna sakadang kuya téh éléh déét.

“Heug baé tukeur tempat, tapi aya saratna,” ceuk Sakadang Kuya.

“Naon saratna?”

“Saratna mah gampang. Saméméh anjeun asup kana kurung, kuring kudu di alungkeun heula ka leuwi.”

“Enya, énténg atuh kitu mah.”

Heunteu talangké, Sakadang Monyét ngaluarkeun Sakadang Kuya tina kurung hayam, tuluy dibawa kasisi leuwi. Lung baé Sakadang Kuya téh dialungkeun ka leuwi. Sakadang Monyét buru-buru balik deui ka imah Bapa Tani. Sup baé ngurungan manéh ku kurung hayam. Ngadedempés ngadago-dago beurang, hayang geura buru-buru dikawinkeun ka anak Bapa Tani.

Kocapkeun isukna.

“Manéhna, ka mana bedog téh? Urang asah,” ceuk Bapa Tani ka pamajikanana.

“Rék naon Bapana isuk-isuk geus ngasah bedog?”

“Itu urang meuncit kuya di pipir.”

Paguneman Bapa Tani jeung pamajikanana téh kadéngéeun ku Sakadang Monyét. Manéhna ngagebeg. Lakadalah, geuning aing téh rék dipeuncit, lain rék dikawinkeun jeung anak Bapa Tani. Rék kabur, geus kagok. Kaburu aya anak Bapa Tani nyampeurkeun. Gancang baé atuh Sakadang Monyét téh papaéhan, ngabugigag kawas bangké.

Barang srog ka dinya, anak Bapa Tani gegeroan ka bapana.

“Bapa! Bapa!”

“Aya naon, Nyai?”

“Ieu geuning nu dina kurung téh lain kuya.”

“Naon Nyai?”

“Monyét, jeung siga nu geus paéh deuih!”

Bapa Tani nu keur ngasah bedog cengkat, tuluy nyampeurkeun ka anakna. Enya baé geuning dina kurung téh aya monyét ngabugigag, lain kuya nu kamari. Kurung dibukakeun, monyét dialak-ilik.

“Naha bet jadi monyét? Jeung paéh deuih.”

“Enya, éta mani geus jeger kitu,” ceuk pamajikanana mairan.

Monyét téh dicokot ku Bapa Tani, lung baé dialungkeun jauh pisan. Barang gubrag kana taneuh, koréjat monyét téh hudang, berebet lumpat, kalacat baé naék kana tangkal kai.

 

 

(Tina Pangajaran Sastra Sunda, Karya Drs. Budi Rahayu Tamsah, spk.)

About these ads

31 Balesan to “Sakadang Kuya jeung Sakadang Monyét Maling Cabé”

  1. Roban pok

    Hatur nuhun Teh!

  2. teh nety pok

    hahahhahahaha..aduh teteh sae pisan..
    emut nuju alit..ari bade bobo sok di dongegan sakadang kuya.
    hatur nuhun teteh

  3. jang opan pok

    Ass.wr. wb.

    emut kapungkur nuju samenan sd naek ka kelas …. 4 (kitu?). sim kuring dina drama jadi monyetna dikurungan ku patani ku kurung hayam…pas ditangkep ku patani, papaehan alias pura-pura paeh. tapi teu alungkeun … ngan ngagajelng wungkul,lumpat ka jero leuweung (turun ti panggung)

  4. Cep Rio pok

    duuuhhhh, meni sae Teh, sono pisan ka carita sakadang kuya sareng sakadang monyet
    mung nu abdi terang mah sakadang monyetna maot dipencit ku Bapa Tani na
    aya deui teu teh caritana????
    sono nuju alit sim kuring teh :-)

  5. pribumi pok

    Hatur nuhun kana komnetar Cep Rio. Insya Allah upami aya waktos engke ku abdi dipilari deui carios Sakadang Kuya jeung Sakadang Monyet nu sanesna.

  6. lheway pok

    hatur nuhun bu ,kana cerita sakadang kuya sareng monyet.asa tos lami teu aya carita kawas kieu teh.
    di antos carita-carita nu lainna.nuhun

  7. Pribumi pok

    Sawangsulna. Hatur nuhun oge kana kasumpinganana, Lheway.

  8. euleuh2 geuningan sae bikin deui atuh ameh abdi resep nuhun nya ku abdi di antos carita2 nu lain2na,sumuhun hatur nuhun

  9. Pribumi pok

    Insya Allah upami tos teu sibuk urang posting deui carios nu sanesna. Nuhun kana kasumpingan saderek Indra, diantos saran salajengna.

  10. Aang Zaeni pok

    jos lah carita na alus pisan…ending na alus dikira teh bakal dipaehan eta sikuya…eh ternyata dan ternyata….

    nuhun sok atuh ditambih deiu caritana.

  11. Alfan pok

    Hatur nuhun kana caritana, lamun bisa mah ditambihan deui nya, abdi bade maca caritana deui, . . .

  12. Pribumi pok

    Insya Allah upami aya waktos ku sim kuring bade ditambihan deui. Nuhun kana kasumpingan sareng komentarna.

  13. Mang Ajid pok

    Teh, dupi dongeng manuk nu nyaranyi di leuweung ( hilap deui judulna ) tos pernah diposting?
    Nu kieu geuning…sangirik-irik…kijing…
    dan seterusnya.
    Pami teu acan, reques nya ?

  14. Pribumi pok

    Aduh teu acan, Yi, margi teu gaduh dongengna ge. Ke atuh nya urang pilarian heula.

  15. Mang Ajid pok

    Hatur nuhun teh sateuacana.
    Pami nuju salse simkuring sok ngadongeng ka pun anak sareng alo-alo nu aralit keneh.

  16. Anzu_Ohz Killerz pok

    AYA” WAE NYA SI MONYET TEHHHHHHHHHH!!!!
    SOK REK NGABACOD HEULA ETA KABEH SATO……:) :P

  17. Iman pok

    Hatur nuhun!

  18. KAGUNGAN BAH HAJI
    (Dongeng ti Maneng Encu/diropea deui)
    dimuat di Facebook, Multiply, Karawang Info jste
    hampura, aki milu dongeng di dieu

    Bibit unggul, pupuk numpuk, ragasi cur cor lancar, hama langka. Pikeun patani mah kaayaan kieu teh matak bagja pisan. Naon deui atuh. Geus kabayangkeun lima atawa genep ton sahektar. Moal kurang. Malah aya nu wani naksir tujuh atawa dalapan ton. Geus jaman. Panen ayeuna mah sakumaha anu geus aya kasebut dina uga. Pare teu nepi ka leuit. Barina ge leuitna duka di mana. Leuit tinggal basa jeung carita. Balandongan anu baheula sok dipake numpuk pare ayeuna mah geus ganti jadi garasi. Ganti jadi kandang mobil atawa motor. Pare dijual di sawah keneh. Pisaminggueun deui panen tukang meulian pare geus jul jol. Pinter pisan ngeleketek patani. Pikeun nu boga sawah ti batan ngurus panen
    mending jual ayeuna. Hese ngurus jelema nu dibaruat. Geus teu boga kaera. Sangeunahna mawa balik. Leuh makmur keneh jual di sawah. Senang hate. Teu lieur mikiran unak-anik panen. Makmur di desa teh.

    Jalan desa teu pinuh ku tai kebo deui dan kebona geus ganti ku kubota. Nu lalar liwat ge ayeuna mah lain sapedah. Aya ge sapedah eta mah sapedah leutik anu incu. Mobil nu lalar liwat mobil nu anak. Anak-anak jeung incu-incu geus teu wawuh kana aturan sawah. Da sakolana geus teu di desa jiga baheula. Wah, pokona kaayaan geus bener asup kana jaman pasar jumanjang.

    Di lembur eta nu boga sawah panglegana teu aya dua. Ngan hiji. Jeung hiji-hijina. Ti baheula nepi ka ayeuna. Enya, ti “babah heula” nepai ka “nyonya” ayeuna” cek heureuyna. Rek saha nu ngalawan Haji Enoh. Ratusan hektar. Upluk-aplak satungtung deuleu. Ti Aki Dulacis, akina Haji Enoh, geus ampir saratus hektar, turun ka Haji Nurudin, bapana Haji Enoh. Ti batan kajual mah kalah nambahan. Da kitu amanat ti karuhun. Satungtung langit di luhur keneh mah pantang ngajual sawah. Unggal panen kudu nambahan. Sawah gigireun, dikenca katuhu, sanajan mahal beuli. Kurihit ambeh kabeuli. Carana kumaha bae. Lamun perlu nu bogana kawinkeun ka anak atawa incu ambeh eutik-eutik sawah kapimilik. Ku sabab kitu nepi ka Haji Enoh teh geus ampir duaratus hektar.

    Aya hiji anak Haji Enoh nu ngawaris bakat karuhun. Haji Saren. Tadina mah Haji Enoh rada bingung ngurus banda teh. Da ku loba teuing tea. Ayeuna mah henteu. Geus lima tahun ieu urusan sawah dicekel ku Haji Saren. Haji Enoh tinggal diuk di teras. Lamun usum panen tinggal nunggu laporan aya sabaraha ratus juta duit di bank. Haji Enoh teu bodo. Sanajan ngan sakola desa kana ngalikeun mah pinter pisan. Sakapeung Haji Enoh anu nangtukeun jual ayeuna atawa engke. Teu kudu hese ka sawah dan sabab Haji Enoh ngilu jaman. Jaman hape. Geus jaman mobil. Haji Enoh boga mobil sabelas. Teu kapalang. Haji Saren anu jadi anak tur nu jadi leungeun katuhu ngarti kumaha ngigelan nu jadi bapa. Hayang naon bapak, asal kaduitan, layanan. Teu kapalang. Basa nyunatan incu ti anak awewena Haji Enoh nitah anak-anakna supaya bisa nanggap Ona Kirana biduan anu disebut raja dangdut tea. Atuh para petugas desa, pamongpraja, ngilu sibuk. Pengawalan, pengamanan. Pokona mah rame sajajagat. Kabeh diatur. Ku duit loba mah kabeh bisa.

    Tapi ngaran jelema sanajan geus ke Mekkah tujuh kali oge Haji Enoh tetep can sugema. Aya keneh kahayanga na nu can kacumponan. Geus sababaraha kali ngayakeun riungan jeung Haji Saren tapi can putus. Ari cek Haji Enoh teu pira. Moal meakkeun ratus-ratus juta. Barina ge duit Bah Haji. Ari cek Haji Saren lain ku masalah duit. Ban dua mah beda jeung ban opat. Ban opat geus aya sabelas. Rek make nu mana tinggal “dren”. Sim geus boga bisi rek nyupiran sorangan. Bujang purah ngabarengan aya. Lamun hoream nyupiran sorangan tinggal nelepon Karta. Lamun haying ulin rek mawa Ma Haji nu mana. Nu di Kalen Etek, nu di Rawa Gempol, nu di Labandampit, atawa nu di Peraubosok. Tinggal “halo”. Da di imah nu ieu mah Bah Haji Enoh the nyorangan sanggeus Ma Haji pupus. Tah, harita teh Haji Enoh kadua anak keur uplek di teras.

    “Nggo kula sih keprimen Bah Haji bae. Lamunan maksa ya esuk kula miang ning Bandung. Pengen motor sing gede kaya apa Bah Haji”
    “Aja miang ning Bandung. Abah wis ngomong karo Karta. Ko sore ana wong sing arep teka mene, nggawa moge.”
    “Moge…moge apa Bah,…..kula beli ngarti.”
    “Moge…primen sih, moge bae beli ngarti. Moge ku montor gede.”
    “O, motor gede.”
    “Ya, jare Karta ana wong sing arep ngedol. Kira mesine bagus wis tuku bae. Abah wis beli tahan, pengen numpak moge.”

    (Terjemahan bebas: //Sd// Kanggo abdi mah kumaha Abah Haji bae. Lamun maksa nya enjing abdi angkat ka Bandung. Hoyong motor saageung kumaha Bapak Haji/Ulah mangkat ka Bandung. Abah geus ngomong ka Karta. Ke sore aya jelema nu rek datang mawa moge/Moge, moge teh naon Bapak, abdi teu ngartos./Moge, kumaha sih moge teu ngarti. Moge teh motor gede/O, motor gede./He eh, cekKarta aya jelema nu rek ngajual. Kira-kira mesinna alus mah beli wae.. Abah geus teu tahan, hayang numpak moge//Id//
    Buat aku bagaimana Bapak Haji saja. Kalau memaksa ya besok aku berangkat ke Bandung. Ingin motor sebesar apa Bapak Haji/Jangan berangkat ke Bandung.ak sudah bicara kepada Karta. Nanti sore ada orang yang akan datang ke sini, membawa moge/Moge, moge apa Bapak, aku tidak mengerti./Moge,bagaimana sih, moge saja tidak mengerti. Moge itu motor gede./O, motor gede/Ya, kata Karta ada orang yang akan menjual. Andai mesinnya bagus sudah beli saja. Bapak sudah tak tahan, ingin naik moge).
    Gancang carita, sorena Karta datang. Bener we. Karta ngabonceng dina motor gede. Nu ngaboncengkeunana jelema jangkung gede. Kumis baplang. Sirah butak. Janggot awer-awer. Make calana komprang hideung. Baju hideung teu dikancingkeun. Katempo kaos oblongna. Deukeut beuheung katempo tingraruis bulu dada. Leungeunna make geulang hideung. Jigana mah akar bahar tea. Ramona reunceum ku ali kawas bodor Tessi Kabul tea. Buset. Eta batuna teu sirikna sagede-gede jengkol kolot.
    Bah Haji Enoh olohok mata simeuteun. Katempo rek seuri. Ngan ditahan. Naon anu jadi rek seuri. Eta tuda kaayaan eta jelema teh mani tojaiyah pisan jeung Si Karta. Kuru aking ngajangjawing. Boga pingping cek paribasa ngan sagede suling. Mata cileur kawas dieunteupan laleur. Ceuli leutik kawas ceuli beurit. Leumpang ngarampeol kawas nu mabok arak tujuh botol. Emh, Karta. Biasana mah kami tara merhatikeun maneh. Kakarek kami nyaho yen kumis maneh teh kawas ijuk, kitu jero pikir Bah Haji. Bongan maneh. Datang jeung jelema nu sakitu gagahna. Jadi weh kaciri pisan goreng maneh.

    “Kumaha Bah Haji. Resep henteu nu ieu. Kurang gede henteu?” cek Karta.
    “Nya engke heula atuh, gampang resep henteuna mah.” Tembal Bah Haji sumanget. Hatena mah geus cocok pisan kana eta motor. Pikiran Bah Haji ngalayang ngabayangkeun kukurilingan di lembur bari ngabonceng Neng Susi, pamajikanana nu kaopat.
    “Mangga atuh caralik heula…” cek Haji Saren ka nu disanghareupan.
    “Wah, bener oge nya. Motor mah gampang. Ayeuna mah ngopi heula angguran ge,” cek Karta.
    Di tepas uplek ngobrol. Kira-kira sajam riungan bubar. Karta jeung babaturanana mawa mobil Bah Haji, balik. Ari motor ditinggalkeun heula da Bah Haji hayang ngajaran heula memeh jadi henteuna jual meuli. Sanggeus tamu baralik Haji Saren nanya ka Bah Haji.
    “Bah Haji, dibaturan ulah ngajajal motor teh?”
    “Teu kudu, Abah bisa sorangan. Tibang beda dua kikiping na. Pastina ge kitu-kitu keneh. Rek ngurilingan lembur we heula, moal jauh-jauh. Bari na ge moal ayeuna ngajajalna. Engke bae balik jumaahan.” tembal Bah Haji.
    “Aeh enya nya, ayeuna poe Jumaah. Lamunan kitu mah kula ne ki permisi bae,” cek Haji Saren.
    “Jung rek balik mah.” Engke ka dieu deui, urang rundingan harga.”
    “Motor moal di kejerokeun?”
    “Keun engke ku Abah.”

    Haji Saren balik. Bah Haji ngasupkeun motor ka jero. Laju gura giru mandi. Geus boga rancana, balik jumaahan ngurilingan lembur. Di masigit daek teu daek pikiran Bah Haji kana motor. Biasana lamun geus salam terus ngilu ngahaminan doa, ayeuna mah henteu. Jlag jlig jleg lengkahna lengkah gede ambeh gancang nepi ka imah. Teu lila motor geus diselah. Motor alus, mesin alus. Sakali selah terus hirup. Bah Haji alak ilik heula. Jigana mamarah kumaha ngasupkeun gigi. Dasar jelema calakan. Teu lila Bah Haji geus ngoloyong ti buruan ka jalan. Durudut sajalan ngurilingan lembur. Palebah deukeut masjid batur nu karek baralik asa olohok nempo Bah Haji naek motor. Pangpangana mah Bapak Guru Kepala. Langsung ngagorowok.
    “Bah Haji eta kagungan!” cenah bari nuturkeun leosna motor ka kulonkeun. Bah Haji ngerem. Teu pati jauh eureunna jadi teu mundur da hese.
    “Lain, karek ngajaran. Can dibayar. Mangga atuh.”
    Dua kali mengkol Bah Haji eureun da aya Nyi Inoh. Bari alumna alimen Nyi Inoh ngajawab sanggeusna Baj Haji nanya.
    “Ah, alim ah. Sanajan dibere motor gede oge ari jadi nu kalmia mah najis.”

    Ari Nyi Inoh memang rada judes. Bah Haji Enoh pok deui.

    “Kumaha mun jadi nu ka 4, kajeun ku Bapak diserahkeun hiji.”
    “Daek lah lamun nu ka opat mah, tapi ulah motor wungkul, jeung imah ongkoh, mobil ongkoh.”
    “Beres. Engke ku Bapak dipangnyieunkeun gedong. Moal sabaraha duit ieuh. Geus heula nya, Abah indit heula nya,” cek Bah Haji Enoh bari ngasupkeun gigi hiji. Motor maju. Palebah imah Bapak Guru Kepala kabeneran nu boga imahna di luar keneh, Can asup ka buruan. Bapak Guru Kepala ngagorowok deui.
    “Bah Haji, eta kagungan…”
    “Lain, can dibayar, ieu mah keur ngajajal,” cek bah Haji ngagorowok tarik pisan.

    Geus opat kali muter di lembur Bah Haji the kaluar ti lembur. Maksudna rek ka Kalen Etek. Sakalian rek nempo jikan keur naon. Rek bebeja boga motor ongkoh. Di tungtung lembur aya Bapak Panghulu. Di warung Ceu Sanih, di tungtung lembur loba pisan lalaki awewe keu pada jarajan. Bapak Panghulu jigana rek ka sawah da manggul pacul. Nempo Bah Haji dina motor Bapak Panghulu ngagorowok da Bah haji Enoh teh teu eureun. Nu ngagorowok teh lain Bapak Panghulu wae. Nya nembalna sarua kawas tadi.

    “Lain, can di bayar, ngajajal keneh.,” bari ngadius ka Kalen Etek.

    Teu lila di ditu. Disuguhan baeud ku pamajikan. Gagancangan balik deui. Di tungtung lembur, di warung ngahaja eureun.
    Ceu Sanih nyora.

    “Bah Haji, punten eta kagungan…”
    “Yeh, ari sia Sanih, pan ti tadi oge urang geus ngomong, lain,lain. Ieu mah ngajajal keneh, can dibayar……..” cek Bah Haji Enoh nyimpen kesel.

    “Sanes, sanes motor, eta kagungan…dina tengki…konci..eh ..konci…nambru..,” cek Sanih, da memang latah.

    Bah haji Enoh nempo kana tengki.

    “Astagfirullah….,” cek Bah Haji bari nutupan anu nampuyak dina tengki. Paingan karasa tiis ngahiliwir. Poho teu dicalana. Buru-buru tea.

    Kotabaru, 25 Januari 2009

  19. yandi pok

    alhamdulilah ,pan sunda nu urang

  20. opuy pok

    abdi kataji ku akang akang sareng teteh teteh janten hoyong ngiring aub

  21. tos hampir punah dongeng kango barudak dina bahasa sunda, kukituna perlu ku urang dimumule titinggal sastra pujangga sunda

  22. ceritanya bagus sekali

  23. nita pok

    wooooooooooyyy

  24. Desghin pok

    sakadang kuya sakadang monyet

  25. Ahmad pok

    wilujeng ngopi nya, ibu….. hatur nuhuuun kapisan pisan….

  26. Adit pok

    Aduh Nu Iyeu Apah

  27. maafya di copy dulu

  28. hatur nuhun pisan neng geulis

  29. Orin pok

    Teteeeehh…meni sono ih kanu dongeng ieu, kapungkur (nuju SD) sering pisan maca dongeng sakadang kuya jeung sakadang monyet da :D

  30. Car pok

    It’s awesome designed for me to have a web page, which is beneficial for my knowledge. thanks admin

  31. sae pisan

Kantunkeun Balesan

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Robih )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Robih )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Robih )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Robih )

Connecting to %s

 
Follow

Get every new post delivered to your Inbox.

%d bloggers like this: